زندگی نامه دوگن ذنجی ( بنیانگذار
مکتب سوتو ذن )

دوگن ذنجی1
در
نوزدهم ژانویه 1200 میلادی در خانواده ای نجیب زاده و اشرافی در ژاپن متولد
شد . نام وی ، دوگن به معنای سرچشمه راه است . وی در نوجوانی والدین خود را
از دست داد و پس از آن در سیزده سالگی به سلک راهبان در کوه هی ای2
پیوست ، مکانی که مرکز اجتماع مکتب تندای3 بودایی در آن واقع
شده بود . پس از آن دوگن برای آموزش ، نزد استاد ذن میوذن 4 رفت
و به مدت نه سال تعلیم دید .
در سن بیست
و چهار سالگی ، وی به همراه معلم خود میوذن برای آشنایی با آموزه های دیگر
به چین رفت .

او پس از بازدید از دیرهای گوناگون به شاگردی جوتسینگ5
( در ژاپنی : نیوجو6 ) در آمد . پس از گذشت دو سال ، از
اسارتهای ذهن رهایی یافت و به اشراق رسید . وی بعد از گذشت چهار سال اقامتش
در خارج از ژاپن به کشورش بازگشت و در سال 1244 میلادی دیری را با نام ایهی
جی7 در ایچی ذن8 یا فوکویی9 امروزی تاسیس
کرد . این معبد امروزه از دو معبد بزرگ فرقه سوتو10 ذن محسوب می
شود ، فرقه ای که دوگن پایه گذار آن بود . وی به مدت نه سال در دیر به
آموزش رهروان پرداخت و در این مدت نگارشاتی نیز از خود برجای گذاشت و در
بیست و دوم سپتامبر سال 1253 میلادی در گذشت .
دوگن کتابی
تحت عنوان شوبوگنزو11 به زبان محلی تالیف کرد و نیز نوشته های
دیگری از وی به یادگار مانده . نبوغ و تلاش او در راه یافتن رهایی و گسترش
عامیانه آن ، وی را در زمره ی مشهورترین اساتید تاریخ ذن قرار داده است .
وی مکتب
سوتو ذن را بر اساس سه اصل پایه گذاری کرد :
1- مراقبه
اینجا و اکنون
2- دیگری
من نیست و من دیگری نیستم
3- فقط
نشستن12
دوگن راه
رسیدن به رهایی را ذاذن13
می دانست و بر آن تاکید داشت ، او می گفت :
" آموختن ذن ، یعنی یافتن خود . خود را یافتن ، یعنی خود را فراموش کردن .
خود را فراموش کردن یعنی یافتن طبیعت بودایی ، طبیعت اصلی و ذاتی ما . "
وی بر این
اعتقاد که تمامی انسانها بودا هستند مصر بود و بر رهایی تمامی موجودات
استمرار داشت . راه رهایی دوگن بر اساس مراقبه استوار بود ، رها از انگیزه
های کسب
قدرتهای فوق بشری .
همانگونه که گفته است : " نیازی به تذکر نیست که بگوییم
آنها که در فکر دست یافتن به نیروهای فوق بشری هستند ، در
طریقت ذاذن به پیشرفتهای زیادی نائل نمی گردند . "
او بر
یکساندلی و خودشناسی تاکید داشت . پس از بازگشت از چین از وی سوال کردند که
آنجا چه یافتی و وی گفت : " چیز زیادی نبود مگر نرم دلی14 (
خود ناپرستی ) . "
تعلیمات
دوگن بر اساس زیستن و مراقبه در اکنون استوار بود و وی روند بیداری را قرار
گرفتن در مسیر مراقبه معرفی نمود ، تجربه ای که تنها خود فرد مسئول و مجری
آن است .
امروزه
مکتب سوتو ذن از مکاتب بزرگ و جهانی ذن محسوب می شود .
اساتید بزرگی چون کی
ذان15 ( 1325 – 1268 ) ، کودو ساواکی16 ( 1965 –
1880 ) ، تایزن دشی مارو17 ( 1982 – 1914 ) و . . . پیام آوران
و روشنگران راه دوگن بودند .
آب زلال
است و از این راه به اعماق زمین نفوذ می کند . برای همین است که وقتی ماهی
در آن شنا می کند " ماهی " است . آسمان وسیع و شفاف است تا کهکشانهای دیگر
. برای همین است که وقتی پرنده در آسمان پرواز میکند " پرنده " است .
هنگامی که ذهن آدمی آزاد است ، هنگامی که جان انسان آزاد است ، او " انسان
" است . ( دوگن ذنجی )
پی نوشت :
-
Dogen Zenji
-
Hiei
-
Tendai
-
Myozen
-
Ju-tsing
-
Nyojo
-
Eiheiji
-
Echizen
-
Fukui
-
Soto
-
Shobogenzo (به
معنای گنجینه چشم حکمت حقیقی)
-
Shikantaza
-
Zazen
-
Jinzo
-
Keizan
-
Sawaki Kodo
-
Taizen Deshimaru